ilość stron: 168
oprawa: miękka, szycie
wydanie: 1
rok wydania: 2005
cena katalogowa: 15,00 zł (cena brutto)
ISBN: 83-921201-2-4
Zamówienia
Grażyna Burzańska
tel. (061) 426 46 41 w. 208
e-mail: grazyna.burzanska@mppp.pl
|
WIELKOPOLSKA
BRAĆ CECHOWA W OKRESIE STAROPOLSKIM.
praca zbiorowa
Książka zawiera 3 eseje oraz część katalogową.
Publikacja dofinansowana w ramach Programu Operacyjnego "Promocja Czytelnictwa"
Publikacja towarzyszy wystawie czasowej ukazującej organizacje cechowe
(wspólnoty rzemieślnicze i kupieckie) działające w miastach
wielkopolskich, począwszy od ich lokacji w średniowieczu – po
1810 rok, kiedy to władze pruskie ustawą z 2 listopada zniosły przymus
cechowy. Celem publikacji książki jest prezentacja historii
działalności wielkopolskich rzemieślniczych i handlowych bractw
cechowych oraz specyfiki ich wytwórczości.
Ważnym aspektem projektu jest fakt skatalogowania i prezentacji
zabytków rzadko lub nigdy dotąd nieeksponowanych w muzeum.
Stanowią one świadectwo działalności cechów rzemieślniczych w
kilkudziesięciu miastach i miejscowościach Wielkopolski (są to m.in.
Bork, Buk, Gniezno, Gostyń, Kalisz, Kobylin, Konin, Kostrzyn, Kościan,
Krotoszyn, Leszno, Łobżenica, Miejska Górka, Międzyrzecz,
Osieczna, Poniec, Poznań, Pyzdrach, Rawicz, Rogoźno, Rydzyna, Stęszew,
Strzelno, Szamotuły, Śmigiel, Środa Wlkp., Trzemeszno, Wschowa, Zduny i
in.) – i są zarazem dowodem na wielowiekową tradycję uprawiania
rzemiosła zarówno w największych, jak i małych ośrodkach
miejskich ziem wielkopolskich.
Celem publikacji jest wpisanie spuścizny po działalności wielkopolskich
cechów rzemieślniczych i handlowych (dokumenty archiwalne,
zabytki) w obszar lokalnego i regionalnego dziedzictwa
kulturowego oraz nadanie jej wysokiej rangi – poprzez naukowe
opracowanie oraz prezentację na dużej, monograficznej wystawie w muzeum.
Udostępnienie czytelnikom stanu wiedzy na temat bractw cechowych oraz
ich zachowanego materialnego dorobku – jako świadectw lokalnego
dziedzictwa kulturowego od średniowiecza po początek wieku XIX –
ma również na celu propagowanie lokalnych zwyczajów i
tradycji, a także poszerzania świadomości i wiedzy społeczeństwa.
|
