brąz
patynowany, marmur brązowy
wys. całkowita 33, wys. figury 30,5 cm
sygnowana na prawym
boku podstawy
P. Kowalczewski
Rzeźba przedstawia młodą kobietę stojącą na skale. Ugięta pod ciężarem
nosidła nabiera wodę do jednego z naczyń. Autorem dzieła jest
Paul Ludwig Kowalczewski urodzony w Mielżynie koło Gniezna 25 sierpnia
1865 roku – zmarł 9 maja 1910 roku w Berlinie.
Był rzeźbiarzem działającym w Niemczech.
W latach 1895-98 studiował na Akademii Sztuki w Berlinie. Dużo
wystawiał i mimo krótkiego życia zostawił po sobie wiele
prac. Głównie są to kameralne brązy, dominuje
wśród nich postać ludzka podejmująca klasyczne tematy:
antycznych zwycięzców, wojowników,
łuczników. Do rzadszych należą przedstawienia
naturalistyczne, jak na przykład figurka ptaka marabu. Kowalczewski
tworzył również duże popiersia m.in.: Napoleona, Diany,
Dawida, pianisty Eisenbergera.W niektórych
źródłach Paul jest mylony z młodszym bratem Karlem
Kowalczewskim, urodzonym w Czerniejewie koło Gniezna 31 grudnia 1867
roku.
Na temat daty śmierci i miejsca
pochówku tego artysty brakuje danych. Wiadomo, że Karl
studiował na Akademii Berlińskiej pod kierunkiem Karla Ludwig'a
Manzel'a (1858-1936), a w 1909 r. otrzymał prestiżową nagrodę
akademicką „Rompreis”. Tworzył biusty portretowe,
sceny rodzajowe, pomniki m.in. fontannę Kupffanderów w
Bydgoszczy (1908), pomnik poświęcony poległym w 1914-1918 w Stargardzie
na Pomorzu (1924).
Pod koniec życia zajął się modelowaniem
portretów (wykonał ich ponad 100) m.in. wapienny portret
Ulricha von Wilamowitz-Moellendorffa, profesora berlińskiego
(1897-1931). Muzeum Początków Państwa Polskiego od wielu lat
zbiera zabytki związane z historią Gniezna oraz prace
artystów, których los powiązał z tym miastem.
Stąd zainteresowanie twórczością braci Kowalczewskich,
która pomimo stałej obecności na rynku dzieł sztuki nie
doczekała się jeszcze solidnego opracowania. W zbiorach muzeum znajdują
się rzeźby m.in.: łucznika, rybaka, dzieci oraz akty kobiece. Wszystkie
prace są odbiciem kierunku, w jakim podążała rzeźba berlińska na pocz.
XX wieku,
z dominującym nurtem klasycznym.
