PROF. UAM DR HAB. HANNA KÓČKA – KRENZ
Wybór drogi zawodowej Pani Profesor, ściśle związanej
z archeologią, jest pewnego rodzaju kontynuacją rodzinnej tradycji. Prof.
Kóčka-Krenz jest bowiem córką wybitnego polskiego archeologa prof. Wojciecha
Kóčki, silnie związanego z poznańskim środowiskiem naukowym. Profesor, zmarły
przedwcześnie 1965r., położył znaczące zasługi dla badań nad Poznaniem (Ostrów
Tumski), Biskupinem , Wrocławiem a także wczesnośredniowiecznym Gnieznem (III
podgrodzie zespołu grodowego w latach 1936-1938).
Prof. Hanna Kóčka-Krenz odbyła
studia archeologiczne na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w latach 1965-1970r.
Magisterium uzyskała w 1970r. na podstawie pracy pt.: „Kabłączki skroniowe z
ziem polskich (kabłączki esowate)”. Asystentura przebiegała
W
Katedrze Archeologii UAM w Poznaniu od 1973 r. Doktorat i adiunktura rozpoczęta
w 1981 r. zakończyła się pracą pt.: "Złotnictwo skandynawskie IX - XI wieku" (Poznań
1983). Natomiast stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy pt.: "Biżuteria północno- -zachodnio-slowiańska we
wczesnym średniowieczu" (Poznań 1993r.) uzyskała Pani Profesor w 1994r. Od 1996 roku Hanna
Kóčka-Krenz jest profesorem UAM i dyrektor Instytutu Prahistorii UAM.
Zainteresowania naukowe Pani
Profesor dotyczą dwóch zasadniczych zagadnień związanych z problematyką
europejskiego średniowiecza. Pierwszym z nich jest kwestia złotnictwa strefy
bałtyckiej, zwłaszcza skandynawskiego i zachodniosłowiańskiego. Drugie
zagadnienie dotyczy początków średniowiecznego budownictwa obronnego w
Wielkopolsce, tzw. siedzib na nasypach. Z tego zakresu pochodzą wieloletnie
badania terenowe nad średniowiecznym zespołem osadniczym (osady otwarte,
grodzisko pierścieniowate, wieża mieszkalno-obronna, przeprawa mostowa) w Górze
koło Poznania.
Kolejnym
ważnym elementem pracy naukowej są badania prowadzone na terenie Ostrowa
Tumskiego w Poznaniu od 1999r. (rezydencja pierwszych Piastów z II poł. X
wieku). W kilku ostatnich latach pod kierownictwem pani Profesor nastąpiła tam
seria doniosłych odkryć związanych z odsłonięciem, miedzy innymi fundamentów
Palatium Mieszka I, reliktów mostu „cybińskiego” i pozostałości wału obronnego
pod Akademią Lubrańskiego. Znaleziska te poświadczają, obok Gniezna, stołeczną
rolę Poznania w państwie wczesnopiastowskim.
